Mga evergreen na kanta para sa ating mga evergreen na tagapakinig
"Paano ko nalampasan ang mg araw.."
"Wag kang umiyak makungkot kong puso... "
"Kalma, para-"
"Ipinangako kong ika'y magiging aki-"
"Para sa iyong mga pabor at pagiging mapagbigay..."
Ngayon ay para na sa masayang panuorin
Ajju Bro
'Isa sa mga napakabihirang puting kalapati-'
'si Ajju Bro'
'May magandang personalidad,'
'nakakanakaw ng atensyon saan man magpunta'
'Agaw eksena talaga'
'Artista sigurado si Ajju Bro'
'pero mahuhulaan ba ang trabaho niya?'
'Isang mataas na ranggong pulis?'
'Hindi.'
'District collector?'
'Hindi.'
'Investment banker?'
'Uh-uh'
'Tagapagbalita?'
'Gabay ng mga kabataan?'
'Magiging aktor?'
'Anong talagang ginagawa niya?'
'High school teacher siya.'
Sir!
Ipaparke ko po ito sa lilim at may main stand, Sir
'Malamang itinatanong mo kung paanong akong nakakakuha ng paggalang?
- 'Sasabihin ko sa iyo.' - Good morning, sir.
'Puro kasinungalingan ang itinanim ni Ajju Bro sa Lucknow,'
'at iginawa ng magandang imahe ang kanyang sarili.'
Si Ajju ay muntik nang mapasama sa NASA
kung hindi lang sa walanghiyang driver na bumangga sa kanya
at babalik ang tailbone niya?
Papaanong nakakapagtrabaho pa rin siya?
Purong lakas ng loob lang
- Kilala niyo po ba si Ajay na muntik nang maging kolektor? - Ano?
Habang nag-eexam, naisip niya -
Kung magiging kolektor siya,
Isa na lang ang magiging kolektor ng Lucknow
Pero kung magiging guro siya,
100 kolektor ang maibibigay niya sa Lucknow
- Tapos? - Tapos ano!
Pinunit niya nag kanyang papel at naglakad palayo.
Liko sa kanan!
Isa... dalawa, tatlo, isa!
Muntik na ring maging Army officer si Sir.
Tapos?
Nagkaroon siya ng uno sa araw ng interview.
Tumakbo siya nang mabilis,
pero walang masabi kahit ano
Sumang-ayon ka man o hindi,
may maganda siyang katawan!
Tama ka.
Kung gusto mong braso ang ipagmalaki mo,
triceps ang pagandahin mo kasya biceps.
Isa muscle meron ang biceps,
ito namang isa,
samantalang tatlo meron ang triceps.
eto, eto, at eto.
'Walang lugar kung saan ayaw niyang ipamahagi ang nalalman niya.'
Hawakan mo. Kasing tigas ng bato.
Sumakay sa bisikleta ...
makabali ng buto mo.
Ang araw-araw na paggamit ng gel ay magpapatigas sa buhok mo, parang walis.
May espesyal akong na pulbos na ghinagamit para diyan.
Paniguradong kailangan ng hinhin sa pagsasayaw
pero ang mukha
ay napaka-importante.
Yes, Sir.
'At the lugar kung saan dapat ipinapamahagi ang katalinuhan,'
'ay kung saan siya tanging nauubos ng oras.
Naganap ang Second World War sa pagitan ng 1939 at 1945.
Karamihan ng mga bansang nakisali rito,
kasama alahat ng malalakas.
Hindi patas, Papon!
Kinuha mo si Hardik at sinabihan siyang kunin si Krunal
Pinakiusapan kong puntahan niyo si Pandya, sir.
Mali ang pinili niyo.
Nagkamali ako, tama!
- Nagbabasa ka pa rin. - Yes, sir.
- Magbantay ka. - Yes, sir.
At patuloy kang magsu--
Magsulat ka, iho.
Mayroon ba talagang 16 bikes si Dhoni?
Uh-uh, 18!
Sir, bakit hindi kayo natuloy maging cricketer?
Tennis elbow
- Medyo may kaunting tigas pa rin- -'Lahat iniisip na magaling si Ajju Bro.'
'Kaunti lang ang nakakaalam na-'
Peke siya, sir.
Tama na, Mr. Pandey.
Gusto ko nang matapos itong drama na ito sa huling pagkakataon, Sir.
Hindi siya History teacher,
siya ay Mystery teacher.
Hindi niya alam ang mga tinuturo niya.
At ikaw alam mo lahat
Oo
kung hindi ka naniniwala sa akin,
sumama ka at nang makita ng mga mata mo.
Ayan na siya!
Go! Go! Balik sa mga upuan niyo!
Go, go...
Noong Second World War, nagkaroon si Hilter ng...
Shobit
nagkaroon ssi Hitler ng...
anong ginawa niya?
Una niya nilusob and Poland, sir.
Very good.
Ikaw, sir?!
Good.
Maupo ka.
Kailangan mo ba ako?
Hindi.
Ipagpatuloy mo.
Mr. Pandey,
Sana naintindihan mo ang ipinaliwanag ko kahapon.
Alin?
Paanong nakalimutan mo ng ganoong kabilis?
Walang problema, Tuturuan kita pagkatapos ng klase.
Gusto kong nagpaiwan pagkatapos ng klase.
Paglalaanan kita ng kaunting kong oras.
Matuto ka mula sa kanya, Mr. Pandey.
Nagsisinungaling siya, sir.
Hindi niya ako tinuruan ng kahit ano.
Hayaan niyo na.
Mahilig kang gumawa ng kwento.
'Lahat napahanga ni Ajju Bro,'
'pero siya sa sarili niya, depressed.'
Bro, Vineet Shajapurkar, naaalala mo?
Vineet Shajapurkar?
Iyong puinagdiskitahan mo noon?
- Nagkabuhol-buhol ang mga alahas nila. - Oo!
Anong nangyari? Sinipa ba ang balde?
Hindi, bro.
Big shot na siya ngayon.
Nagtatrabaho sa isang pharma company.
Hindi ko lang matandaan ang posisyon niya sa trabaho,
pero pangalawa na siya sa pinakamataas.
Anong nangyari?
Ako sana ang pinakamataas
kung binayaran lang ng ama ko ang donasyon.
Anong ginagawa ko ngayon?
Isang walangkwentang trabaho sa walangkwenta ring eskwelahan.
Nag mga dating nada likod ko lamang ay puro sumusulong na ngayon.
Prateek Richchariya may Honda City,
samantalang ako Bullet.
Ratan Ghanghoriya
may 10 siyang taga-kolekta ng basura sa daan.
20,000 nabubuo sa isang araw
Isa pa.
Ricky Lamba pinakasalan si Miss Kanpur
At iyong kasal...
Anong gusto mong sabihin?
- Ang katotohanan. - Hindi iyon totoo.
Alam mo mataas ang tingin sa iyo ng lahat ng tao sa Lucknow.
Mataas ang tingin nila sa akin
dahil sa imaheng iptinatag ko.
Nakikita lang ng tao ang ipinapakita mo
Pero sa araw na makita nila ang totoo...
Walang magbibigay sa akin ng ikalawang pagkakataon.
Ikaw at ang kasamaan mo
Bro, negatibong bagay lang ang nabibigay ng nagatibong isipin.
Tumatawag ang ama mo. Sagutin mo.
Gusto mong kausapin siya?
- Sinasabi ko lang. - Hayaaan mo lang.
Okay, hayaan.
Dapat ang trabaho ang
maging rason mo para gustuhin magtrabaho.
At ang iyong tahanan ang
magiging rason mo para bumalik dito.
Sa kaso ko, walang kahit isang tumugma.
Oh, Ajju...
- nakauwi ka na! - Hindi, nasa mga kanto pa rin ako.
Mararanasan mo rin sa kanto, anak.
Makikita mo kung saan ka rin papunta...
Nakikita ko araw-araw.
Pagkatapos ito rin.
Ang credit card bill mo.
Babayaran ko.
- Sa wakas ay nakauwi na siya. - Mas dapat pa rin siya sa labas.
Ihanda ko na ba ang hapunan?
Nahulog niya ang ialng inumin.
Sigurado akong nakakain na siya...
Chicken Lollipop?
Dapat sinabi mo muna sa akin.
Tataba ang mga asong gala sa pagpapakain niyo sa kanila.
- Mummy... - Pakisabi rin po sino ang magbabayad nitong bill
dahil hindi akoaglalabas ng kahit piso para dito.
Wala naman akong inaasahan sa iyo.
- Anong sinasabi mo? - Wala akong inaasahan sa iyo.
Hoy... Wag kang sumuko sa lababo. Doon sa basurahan mo gawin.
Hindi ako sumusukat.
Naghihilamos lang ako ng mukha.
May kontrol ako, Mummy.
Wala kang kontrol.
Dumarating ang mga nagdedeliver ng parcel kada dalawang oras.
Shoes.
Goggles.
Expensive undies.
Kanino mo ipinapakita itong mga panloob ito?
Sa akin iyan. Anong pakialam mo?
Bakit ba may problema siya sa mga panloob ko?
Makinig ka... mag lemon ka na lang.
Ibigay mo sa kanya.
Ganyan na siya kanina pang dumating ako.
Hindi makakapagpatinos sayo ang pag-lelemon ko!
Sa pag-asa na maloko ang buong mundo,
sarili mo lang ang niloko mo.
Oo, Tama ka.
Hoy... dessert?
Ayokong kumain ng kahit ano.
Ibigay niyo sa akin, matapos ito sa basurahan.
180 ang blood sugar level mo.
Siya ang may kasalanan kung bakit tumataas ang blood sugar levels ko!
Isinisisi niya sa akin ang lahat.
Uuna na ako.
Huwag kang gagawa ng kahit anong ingay.
Natutulog si Nisha.
Bakit ko siya gustong gisingin?
Para sumayaw?
Huh? Sabihin ang ano?
Hindi pa sapat sa kanya na guluhin tayo, ngayon pati siya ay guguluhin niya.
Kailan kaya siya magbabago?
Oh, nagising ka?
Sa sahig ka na matulog.
It's Tuesday.
Ako naman ang matutulog sa kama.
Dali, Dali.
'9 months na simula nang ikinasal sila,'
'pero ang tanging lumago sa kanila ay distansya sa isa't-isa.'
'Masayang masaya si Nisha bago siya ikasal kay Ajju.'
'Malaya siya,'
'palalabas,'
'masaya,'
'at kaunting malas,'
'noong bata siya,'
naranasan niya magkaroon ng seizures.'
'Kaya ang mayroon lamang siya ay mga kaibigan,
pero hindi ni isang nobyo.'
'Kaya't ipinasya ni Nisha,'
'kung kanino niya ibibigay ang buhay niya
ay sa nag-iisang nakakaintindi nang buo sa kanya.'
'Saktong pagdating naman ni Ajju sa buhay niya...
na may magandang panlabas na itsura.
'Nakita ni Nisha lahat ng mga katangiang ito kay Ajju...
na gusto niyang makita nito.'
Aunty...
pwede po bang Mummy ang itawag ko sa inyo?
'Magalang sa matatanda.'
'Mapagmahal sa mga bata.'
'Matalino at pala kaibigan.'
'At nakita ni Ajju lahat ng katangiang iyon kay Nisha
na gusto niyang ipakita sa buong mundo.'
'Business class na pamilya'
'First class na edukasyon'
'Maipagmamalaking asawa'
'Bago pa man tayo humaba ang usapan,'
'Ipinagtapat na ni Nisha ang pinaka-importantent katotohanan sa kanya.'
May epilepsy ako.
Epi-lep-sy?
Nice.
Nag si-seizure ako dati noong bata ako.
Alam mo ang seizure?
'Maraming naging benepisyo ang makasal kay Nisha,'
'halos walang kakulangan.'
Nararanasan mo pa rin ba?
Wala na naman nitong nakaraang 10 taon.
Oh.
Kumakain ako ng madumi noong bata ako.
Kumakain ka pa?
20 taon nang hindi.
"Natagpuan kita at ang aking baybayin,"
"Isang patak lamang ang hinanap ng puso ko,"
"Nakakuha ako ng aking sariling ilog,"
"Sigurado na ang puso ko nang makilala ka,"
"Wala nang iba pang mas importante pa,"
"Kulang ang buhay ko kung wala ka,"
"Ang malungkot kong puso ang humahanap sa iyo, nasaan ka man"
"And malulungkot nating puso,"
"Pinagsama ng Panginoon,"
"Mahal ko,"
"Gusto kong tumanda kasama ka,"
"kasama ka..."
"Ang malulungkot nating puso,"
"Pinagsama ng Panginoon,"
"Mahal ko,"
"Ang tanging gusto kong sabihin ay ako ay iyong-iyo,"
"Tinatawag nila ako,"
"Inaakit nila ako,"
"Ang mga mahihinhin mong galaw,"
"Ibinigay ko na ang lahat sa iyo,"
"Hindi ko na kayang mabuhay nang wala ka,"
"Sigurado na ang puso ko nang makilala ka,"
"Wala nang iba pang mas importante pa,"
"Kulang ang buhay ko kung wala ka,"
"Ang malungkot kong puso ang humahanap sa iyo, nasaan ka man"
"Ang malulungkot nating puso,"
"Pinagsama ng Panginoon,"
"Mahal ko,"
"Gusto kong tumanda kasama ka,"
"kasama ka..."
"Ang malulungkot nating puso,"
"Pinagsama ng Panginoon,"
"Mahal ko,"
"Ang tanging gusto kong sabihin ay ako ay iyong-iyo,"
"Ipakita mo ang iyong mukha, mahal kong asawa,"
"Kailangan ng pahinga ng mga nananabik kong mata,"
"Pagbigyan mo ako,"
"Gustong gusto ko nang makita ka,"
"Lahat na ng meron ako ay sa iyo na rin,"
"Ikaw ang mundo ko.."
"Ang malulungkot nating puso,"
"Pinagsama ng Panginoon,"
"Mahal ko,"
"Gusto kong tumanda kasama ka,"
Tito, sana palabasin na nila ang bride o magsusuka na ako.
Bakit ka kasi kumain ng sobrang daming matamis?
Natural lang, kasal ng kapatid ko.
Paanong hindi ako kakain ng matatamis?
Tingnan natin kung gaano katagal ko pang kakayanin.
Hahanapin ko ang Papa.
- I- - Hindi, ako na.
Hayaan mong bukas.
Wag kang mag-alaala, anak.
Magiging okay rin siya.
Well...
Kabado ako sa kasal,
pagod,
at halatang kinabahan.
Sa palagay ko nalimutan ko uminon ng gamot
Ito ang unang beses na nangyari ito sa loob ng 10 taon.
'Kung ang nangyari sa likod ng pinto'
'ay mangyayari sa harap ng lahat,"
'paniguradong masisira ang imahe niya.'
'Sa takot niya'
'walang pagkakataon na isinama ni Ajju si Nisha sa labas.'
Anong itsura ko?
Labas ito naming mga lalaki.
Dito ka na lang. Maiinip ka lang doon.
Pwede ba akong sumama?
Hindi mo natanong dati?
Gagabihin ako
Tara, mahal,
Ipagagawa kita ng tsaa.
Ajju,
bakit hindi kayong dalawa magbakasyon?
Busy ako.
Bakit hindi na lang bakasyon ninyong lahat?
May bagong pelikula sa sinehan.
Ayokong manood.
'Pahamak ka talaga.'
'Ganyan din sinasabi ng Mom ko.'
Ano bang mali nagawa ko?
Bakit ba wala kang pakialam sa akin?
Sinaktan ba kita?
Mimura ba kita?
Okay lahat. Wag kang gumawa nang kung ano-anong drama.
Drama?!
Oo!
Isinama mo na ba ako sa sinehan?
Isinama mo na ba ako sa mall?
Ipinakilala mo na ba ako sa kaibigan mo?
Nagshopping na ba tayong magkasama?
May nagawa na ba tayong magkasama, Ajay?
Wala kang makikitang pagiging pag-asawa sa ating dalawa.
Paano ba?
Bakit hindi?
Alam mo kung bakit!
Sinabi ko ang seizures ko bago tayo ikasal.
Sinabi ko rin sayo kung bakit ako nagkaroon sa araw ng kasal natin.
At hindi na ako nagkaroon ulit pagkatapos ng kasal!
Ngunit anong kasiguraduhan na hindi na ito muling maulit?
Madali kang mapapagod,
hindi makainom ng gamot, kabahan,
at bigla kang magseizure sa harap ng buong bayan,
masisira and imahe ko--
Matagal na kitang iniwan
kung hindi lang ako nag-aalala sa pagkasira ng imahe ko.
'Ngayon, kailamgan nilang magsama
at pagtiyagaan ang isa't-isa.'
Umuwi ka nang maaga.
Ihatid mo si Nisha sa bahay ng mga magulang niya.
Wala akong kahit sino na ihahatid.
Ihahatid mo!
Hoy!
Bakit hindi mo siya ihahatid, huh?
Ito ang kauna-unahang kasal sa lugar niya pagkatapos ng inyo.
- So? - Pag-uusapan kayo ng mga tao.
Hayaan mo sila. Wala akong pakialam.
Bakit hindi ka makapunta?
Ano bang pinagkakaabalahan mo, huh? Pagbato ng kalabasa?
Hindi ako katulad mo na taga-bilang ng pera ng iba.
Oo nga pala, sa iyo kasama ang pagkuha lasing at nagbibisikleta nang walang pakundangan.
Malapit na ang exams. Kailangan ko nang maggawa ng question papers.
Ayusin mo muna ang buhay mo.
Buhay ko ito. Akong bahala.
Tingnan mo, wala akong aa sa iba,
hindi magugustuhan to ng mga magulang ko.
Maaari mo akong kunin sa halip.
Hindi ako sasama at alam mo kung bakit.
Ganito ka ba makipag-usap sa kanya?!
Asawa mo siya?
Bakit lahat na lang sa bahay na ito mahilig magbunganga?
Pinapasakit niyo lang ang ulo ko.
Lumayo ka at paraanin mo ako,
- Hoy... - Tabi.
Pag-aralan mong harapin ang mga problema mo
- kasya takbuhan ang mga ito. - Oo, tinatakbuhan ko.
Tanga
Andito na si Sir.
- Sir... - Hmm?
Sir, palagay ko kailangan niyong isama si Chahal.
Alis.
Anong tinitingnan mo?
Buksan mo iyang mga libro mo.
Sir...
Hmm?
- Sir, nagdududa ako. - Ano iyon?
Sir, sa Second World War concentration camps,
bakit hinuhubaran ang mga preso bago ipasok sa mga gas chamber?
Hindi naman ito masasama sa exams.
Para sa dagdag kaalaman lang po, Sir
Sinabi ko nang hindi ito makakasama.
Masi-upo kayo.
Sabihin niyo na lang po kung hindi niyo alam, Sir.
Bakit niyo po iniiwasan?
May pagdududa po ba kayo dito?
Masi-upo kayo.
Wala na iyon
kung gaano ka kamahal ng iyong biyenan na babae,
O kung aano kaalaga ang iyong biyenan na lalaki,
Walang kwenta ang relasyon na ito.
Kung wala ang asawa mo sa tabi mo.
Hindi iyon, Ma.
Hindi na ikaw ang babae binigay namin sa kanya.
Noong araw na naramdaman
na hindi na kayang ipagpatuloy ang pagsasama...
Umuwi ka na.
Walang kukwestyon sa iyo.
Hindi masama and diborsyo, anak.
Madali lang masira ang isang relasyon, Ma,
Gusto kong bigyan nag relasyon na ito
ng kaunti pang oras
May kaunting pag-asa pang natitira.
Sa araw ng pagkaubos noon,
Babalik ako.
Anong itsura ko?
Maganda katulad ng dati.
Nanampal ka raw ng estudyante?
Unang beses?
Ginawa ko po, sir...
pero hinding hindi anak ng isang legislator.
Buti na lang hindi ko iyon sinabi sa iyo sa labas.
kung hindi baka naihi ka sa pantalon mo.
Kabiguan to, bro.
Sinong nagsabi sa iyo?
Babalita lang ang ginawa mpo na parang kumakalat na apoy.
Posible ba iyon?
Ikinakalat mo sa buong siyudad.
"Nanampal si Ajju Bro ng anak ng isa legistator."
May kontak ka sa legistator na ito?
Tulungan mo akong maayos ito.
Ikaw ang kontak ko, bro.
Sabihin mo lang kung may iba pa akong maitutulong sa iyo.
Nasa tabi mo ako. Hindi ito magiging issue.
Ajju Bro, makinig ka...
Ajju Bro...!
Tara na, Ajju Bro...!
Ajay,
wag kang mag-alala
Ako ang bahala.
Makinig ka... Mr. Bhadoriya is on the line.
- Mr. Bhadoriya? - Yes.
Mr. Bhadoriya!
Hello, Mr. Bhadoriya!
Okay po ako rito.
May konting pabor lang po sanang hihilingin.
Wag kang mag-alala, Ajju.
Sinusubukan ng ama mong solusyunan ito.
Kung hindi umuubra,
Luluhod at nakikiusap ako sa legistator.
Mummy, please.
Ano pang magagawa ko?
Hindi makakatulong si Mr. Bhadoriya.
Tumanggi siya.
Kausapin natin si Mr. Kurele.
May savings account siya sa bangko mo.
Ang pagkakaroon niya ng saving account ay hindi ibig sabihin na maisasalba ang anak ko!
Nagsasalita ka nang hindi nag-iisip.
Si Mr. Malaiyaa kaya?
Nasa opposition party siya.
Gugulo lang lalo.
Kay Ajju...?
Papa, ipinadala ng mama si Kurtas para sa iyo.
Anong nangyari?
Nagkamali siya, sir.
Oo.
Hindi niya dapat itinaas ang kamay niya dito.
Si Ajay Dikshit ay magaling at talentadong guro.
Wala kaming natanggap na kahit anong reklamo laban sa kanya, sir.
Mr. Ajay Dikshit?
Sorry, sir.
Principal,
papayag ka ba kung balian kita ng buto sa harap ng lahat,
pagkatapos dalhin ka sa sulok at humingi lamang ng tawad?
Section 17(1) and 17(2)of the Right to Education act?
Makakasuhan ka sa pananakit ng estudyante.
Maaaring ikaw labas sa kanya
o ako laban sa iyo.
Kung ano mang gusto mo, sir.
Gumawa ng disciplinary committee
na mag-iimbestiga ta magdedesisyon
kung papayagan pa ba siyang magturo dito sa eskwelahan
o sa kahit saang eskwelahan.
Pero hanggat wala...
suspendido siya.
'Suspendido ang guro ng Lucknow's Horizon World School na si Ajay Dikshit.'
'ng isang buwan mula ngayon sa pananampal sa isang estudyante.'
'Pagpupulungan ng disciplinary committee ang nangyari ito.'
'Maraming taga-siyudad ang sumasang ayon din sa maling kaganapan.'
Seryosong problema ito, bro.
Hmm.
Maaari kang tanggalin ng komite dito
Hindi ako dapat basta-bastang mawalan ng trabaho
Walang ganiyang trabaho dito sa siyudad natin, bro.
Hindi magiging problema kung ako ang aalis sa posisyon ko.
Kung tamggalin ako sa trabaho,
lahat ng pinaghirapan ko para mabuo ang imahe ko ay mawawala
o masayang.
Anong plano mong gawin ngayon, bro?
Natatandaan mo iyong Gold Cup Cricket Tournament noong high school?
Team Hardoi na kalaban natin sa semi-finals.
Syempre naman, tanda ko.
Gumawa ka pa ng magandang kasunduan para rito.
Nakakuha ka ng mats mula kay Delhi.
Humingi ka sa munusipyo ng water tankers
para ipandilig.
Pinakinis mo pa nga ang pitch gamit ang mga road rollers.
Pati floodloights sa stadium.
Nabigay rin ng 14 t-shirts at caps na may pangalan pa ang bawat player.
Natatandaan mo si Bunty?
- Nagnakaw siya ng dalawang t-shirts. - Oh
Napakagandang labanan noon, bro.
Na tandaan mo kung nakailang runs ako?
You...
Ajju! Ajju! Ajju!
Hindi ko masyadong tanda pero
paniguradong nasa pagitan ka ng 70-80.
5 runs lang.
- Noo! - Hmm.
Anong sinasabi mo?
Dapat magkaroon ng lugar. Lugar na matatatandaan ng mga tao,
pero hindi ang reaulta.
May malaki akong kailangan gawin.
Pero suspendido ka,
paano mo iniisip na gawin ang lugar na ito?
Pag-iisipan ko iyan.
Ikaw rin.
Ang nasa isip ko pa rin ngayon ay hindi lamang 5 Runs ang nascore mo noon.
Pwedeng tumulong?
Hindi.
Sige na nga.
Good night.
Kamusta na, Papon?
Katulad parin ng dati, sir.
Per schedule na ang ibang klase,
pero naging masaya naman
- sa klase mo? - Why?
Ginawa nilang Games Period ang History Class niyo.
Lalampasan Antin ang World War Two portion.
Hindi ngayong buwan.
Hindi magtatanong sa exams, Sir?
Pang rebulusyon ang naiisip mo, Bipin.
Makinig ka munang mabuti.
Anong nasa isip mo, bro?
Isang wala sa imahinasyon mo.
Sir, pinag-isipan ko ito nang matindi.
Hindi dapat magdusa ang mga estudyante
dahil may maliit na mali akong nagawa.
Wala akong pakialam kung wala akong makuhang sahod,
ang mga kabataan ay dapat matuto.
Anong plano mo, bro?
World War!
Sir, hindi ko ituturo ang World War sa buwan na ito.
Hindi ko alam na masususpend ako.
Baligtarin ang negatibo at gawing positibo.
May gagawin ako na wala pa sa Lucknow ang nakakagawa.
Pupunta ako sa Europe mag-isa,
para ituro ang World War II sa mga estudyante tumira sa nga lokasyon kung saan naganap ang World War II.
wag mo akong pigilan, sir.
Bakit kailangan mong pumunta ng Europe,bro?
Ang lugar.
Sa tingin mo paniniwalaan ka nila?
Sa tingin ko hindi siya pupunta sa kung saan, sir.
Nagsisinungaling pa rin siya.
Napakasama mong isipin iyan!
Ito po ang mga tickets ko, sir.
Pakitingan.
Paris,
Normandy,
Amsterdam,
Berlin,
Auschwitz...
335,000,
plus GST.
Matuto ka mula sa kanya.
Gagastusin ni Ajay sir ang sarili niyang pera
sa pagpunta sa abroad,
para lang turuan ang kanyamg mga estudyante.
At ikaw,
wala kang itinuturong kahit ano sa eskwelahan
kaya ng mga estudyante ay magbabayad mula sa turo mo.
HIndi ba sa tingin mo masayado kang magagastusan dito?
Hindi ako gagaston ng kahit isang sentimo.
Pag naayos ko na ang lugar...
Si Papa ang gagastos para sa lahat.
Napakarami ko pang dapat matutunan sayo, bro.
Eto.
- Magaling. - Kukuha kita ng tsaa.
Nabili ko ang Bullet ko, Bipin, noong 2019.
Na nasa magandang kondisyon pa rin.
Sinusubukan kong ibenta ito sa halagang 150,000.
Nakipag-usap din ako sa Bbura Jewellers.
Pakisabi na magbebenta ako ng isa, hindi...dalawa,
at dalawang singsing.
Hindi, hindi ang necklace ng asawa ko!
Hindi ang necklace ng asawa ko!
Hindi ko isasangla iyon,
Hindi ko ito gustong ibenta,
Kailangan ko ng pera.
Subukan mong intindihin, bro.
Bye.
Bakit mo binebenta ang mga gamit na ito?
Kailangan ko ng pera, Papa.
Anong kailangan mong bilihin ngayon?
Bagong buhay.
Ano bang mali sa buhay mo ngayon?
Ano bang tama rito, Papa?
Hindi ako maging mabait na anak
o mabuting asawa
o mabuting guro.
Ajju?
Ako nang bahala.
Anong nasa isip mo? Sabihin mo lahat sa akin.
Mayroon akong rebulusyong ideya, Papa.
I see.
Makinig ka munang mabuti.
Nakikinig ako.
- Sige na. - Hindi ko naisasama si Nisha sa labas kahit kailan.
Hindi ko rin itinuro sa mga estudyante ko.
Hindi ko pa rin pwedeng ituro ang World War II ngayonbg buwan.
Suspendido ako ngayong buwan.
Kaya?
Kaya naisip kong isama si Nisha sa Europe
turuan ang mga estudyante ko tungkol sa World War II, doon din manirahan.
Magiging magandang kaalaman ito para sa mga estudyante ko
at magandang bakasyon para sa amin.
Matututo ang mga kabataan doon
at ang gaganda rin nang konti ang relasyon namin.
Kaya sinusubukan kong humiram ng pera, Papa.
- Magkano...? - Hindi, Papa.
Hindi ako kukuha ng pera sa iyo.
- Hindi. - Bahala ka.
8 to--
800,000 - 1,000,000.
800,000 - 1,000,000...
Tama.
Hmm.
Mummy,
ibigay mo na lang kung ano ang nagawa mo.
Magkakaroon ako.
Pero hindi masyadong mahal na isasama mo si Nisha?
Hindi magbibigay ang matandang iyon kung hindi ko siya isasama.
Ah, ganon.
Ganon.
Pwede ba akong maglabas ng opinyon?
Si Ajju ginagawa...
kang tanga.
Pwede.
Pero kung makakatulong naman ito sa paglago ng relasyon nila...
Napakaliit na halaga noon kung tutuusin
Tama, 500,000 ang naging gastos sa wedding reception nila.
Yes, Ma.
Isang napakagandang surpresa mula kay Ajju.
Saan-ssan kayo pupunta?
Paris,
Amsterdam,
Berlin,
Normandy and Auschwitz.
Masaya ka ba?
Yes, Ma.
Masayang masaya po ako.
Wow, Nisha,
Maraning stamps ang passport mo.
Kay Ajju, blangko pa.
Kaya ba bibisita?
Hindi masyadong maganda ang unang honeymoon namin,
kaya napagdesisyunan namin na umulit.
- Making ka... - Hmm?
Mayroon na rin akong naitagong pera
I-convert mo sa Dollars.
Euros ang ginagamit nila, hindi Dollars.
I-convert mo sa kung ano man gagana.
Pupunta ang anak ko at ang asawa niya sa Europe.
Tsaa mo.
Hmm.
Euros mo.
Nisha, makinig ka...
First time kong maglalabas ng ng Euros dito.
Itago mo.
Para pangsarili mo.
I-follow mo ako sa Facebook at Insta.
Nag-uupload ako ng videos at pwede kang may matutunan dito.
- Kuha mo? - Alam mo ang ID niya?
Ajjurocks_253
- Okay. - Bipin,
Gagawa ako ng lugar kung...
kung saan ang mismong lugar ang maaalala nila at hindi ang resulta.
Tama.
Salamat.
Excited na ako.
Hindi mo kailangan ma-excite.
Wala akong interes sa World War,
kahit sa biyahe, o sa iyo.
Ginagawa ko lang ito para sa imahe ko.
Hindi ako bibigyan ni Papa ng pera
kung hindi kita isasama.
Kaya utang na loob, dumiretso ka na sa bahay mo pagkagaling ng airport.
Gumawa ka ng kahit anong palusot.
Tatawag na lang ako pagbalik ko.
HIkbi at patak ng luha ang bumasa sa kanyang sumbrero.
'May kaunting pag-asa pang natitira.'
'Sa araw ng pagkaubos noon,'
Babalik ako.
'Pero hindi ako bablik nang tahimik'
'Babalik ako pagkatapos ko siyang turuan ng leksyon.'
Mauuna na ako.
Wag kang gagawa ng eksena nagong gabi na.
Sinabi ko na, dumiretso ka na doon mula sa airport.
Pupunta ako sa Europe.
Hindi kita isasama.
Sino ka para pigilan ako?
Hindi mo pera ang gagmitin ko sa pagpunta roon.
Pera ng mga biyenan ko ang gagmitin ko.
- Galit ka ba o ano? - Oo, galit akong na pinagkatiwalaan pa kita.
Wala kong nakilala na mas walang prinsipyo at makasarili katulad mo.
Nagpaiwan ako sa bahay dahil hindi mo gustong lumalabas kasama ako.
Hindi ko kinuha ang trabaho.
Hindi ako lumabas.
Hindi na ako para maging sunod-sunuran mo.
Gusto ko nang maging masaya.
Umalis ka kung may problema ka,
Dahil aalis ako panigurado.
Tulungan mo ako, bro.
Tutulungan kitang magpalaki ng muscles.
Ang bigat.
Mahirap iyan para sa 15 days lamang.
Ano ka ba, hindi mo siya katulad
Para magsuot ng parehong damit at pantalon sa buong linggo.
Magpapalit siya nang tatlong beses sa isang araw kung gusto niya.
- Hindi lang bida ng pelikula si Nisha. - Totoo iyon.
Bro, maiiwang nakaparada iyang bisikleta mo nang 15 araw.
Maaaring masira ang makina niyan.
Kung gusto mo--
Ibig kong sabihin...
Pwede ko itong paikutin.
Para manatiling buhay ang paggana.
Wag kang mag-alala, bro. Hindi ko ito hahayaang mamatay.
Mauna na ako.
Pagpalain ka, anak.
Mag-ingat ka.
- Ingat. - Masing masaya sana ang biyahe niyo.
- Okay. - Kailangan ko na rin umalis.
Okay. Sige na, anak.
Ingat.
I-tuck in mo yan, anak.
Bye, Nisha.
Hail Goddess Narmada!
Kalpesh Bro!
- Bakit? - Paabot naman ako ng Chakli.
Chakli?
Yo Headphone!
Iabot mo itong Chaklis.
Salamat. Salamat.
- Heto. - Pati Dhoklas din, anak.
Okay.
Bro! Yo!
Iabot mo itong Dhokla.
Salamat.
Pati itong pakete ng meryenda.
Please.
- Last, - Last.
Magpapadala pa rin ba ako ng Thepla?
Oo, please.
Pakipasa ito sa kanya.
Mainit ito. Pakihawakan.
- What the...! - Hoy...bata lang siya.
Hayaan mo na.
Bata siya?
Bata ang puso niya. Hayaan mo lang siya.
Ipasa mo sa kanya. Matutuwa siya.
Salamat.
Gujarati Khakra...
Yo buddy...
Bakit mo ginagawa ito? Oi, bro...
Pakipasa.
- Khakra? - Khakra.
Khakra.
Iyon ay espesyal na sattvic Khakra par sa Ba.
Hinid siya kumakain mula kanina pang umaga.
- Kumain ka lang kahit konti. - Toll tax.
Toll tax.
Anong gagawin ko na ngayon?
Tinikman niya na lahat iyan, Ba Wag mong kainin.
Lumakad ka nang may kumpiyansa
at walang pipigil sa iyo.
Manuod ka at matuto Officer, good morning!
Tumabi ka, please.
- Sino ako? - Oo, Ikaw.
Kumpiyansa, huh?
Buksan mo ang bag mo, please.
Okay.
Oo.
Ako ay (isang) guro.
Magiging 100% ang saya nito!
Nahuli siya.
Hindi nangyayari.
Laging nagyayari.
Tanga!
Tara na.
Hindi ito ang bag natin.
Kanino ito?
Hindi ko alam.
Ba, gagawin natin ang Garba sa ilalaim ng Eiffel Tower.
Wag kang magsalita o kukumpiskahin nila ang bag natin.
A=at kung may makita silang kotrabando o ilegal dito ay aarestuhin ka.
Kapag inaresto ako, maaaresto ka rin nila.
Sasabihin ko hindi kita kasama.
Ipapakita ko ang passports natin para mapatunayang asawa kita.
Sige, pwede ka nang umalis.
Salamat.
Salamat,sir.
Kaninong bag ito?
Kalpesh Shah.
Huh?
Gujju gang!
- Heto konting meryenda. - Salamat
Meryenda.
Dhokla!
Opo Ma, nakarating kami, safe and sound.
Opo, okay si Ajay.
Tatawagan ko po kayo mamaya.
Sige.
Sinong nagsusuot ng ganyang burdadong damit?
At sinong kumakin ng pomegranate seeds?
Sinong nagdadala ng ready-to-cook na pagkain galing India?
Bulag siya?
Tiningnan niya na dapat bago niya kinuha ang bag.
Sige, nag kamali ako,
pero tiningnan niya dapat, hindi ba?
Gagawin niya ba, puro pagkain ang nasa isip niya!
Sinira niya lang ang trip at inflight experience ko.
Gusto nilang umalis sila at bigyan ng masamang imahe ang India.
Sinong gumagamit ng Khus(Vetiver) perfume sa mga panahong ito?!
Bloody blackguard!
Nagmumukhang 5-star spot ang website dahil sa mga litratong na ririto.
anong makukuha natin - ito?
Come on, mood.
MOOD!
Hello , mga estudyante!
Ang nakikita niyo sa likod ko ay hindi telephone tower ng Lucknow,
Ito ang Eiffel Tower ng Paris.
Ang pinakmamahal niyong Ajju sir ay nakarating na sa war front.
Bukas magsisimula ang klase tungkol sa World War II,
live dito sa Paris.
Pagkatapos, sa Normandy naman tayo,
Amsterdam,
Berlin,
and Auschwitz.
Walang batong maiiwang baligtad upang turuan kayo.
Tinuturuan ang Lucknow,
Pinapalakas ang Lucknow.
Nakita mo iyon?
Bukas ang simula ng saya.
Huwag kang tumawa!
Tingin mo nakakatawa, huh?
Mukha akong hero dito,
at siguradong ang baby naman ni Ba ang hero roon.
Anong klaseng damit ang sinusuot niya?!
Napaka-plain!
Wala man lang burda o disenyo.
Sana ngalagay man lang kahit maliit
Cheetah, tumatakbong deer, crocodile, o kung ano man.
Hindi kami nagsusuot ng ganyong damit kahit nagluluksa.
Saan ka pupunta?
Wa akong pakialam dito,
pero ito ay Paris and not Lucknow.
Dito na makakita ng malungkot na babae sa walang taong kalsada
ninakawan ng pera,
at ng telepono.
Pupunt ako sa Eiffel Tower.
Nakita mo na sa bintana.
Titingnan mo lang ang buong Paris sa isang bintana?
Hindi ako turista tulad mo.
Isa akong guro.
Pupunta ako sa World War Museum.
Enjoy.
Titingnan lang ang buong Paris sa isang bintana, tanong niya!
Excusez-moi.
Sir?
May Fennel Seeds kayo?
Iyong maliit, berde?
Wala?
Nga pala, hindi masarap ang pagkain.
Hoy,
Tandaaan mo tong dalawang bagay dito.
Kapag may nakita ka, sabihin mo -
Bonjour.
Ibig sabihin ay hello.
Kapag may nagsabi ng - Merci Beaucoup.
Ibig sabihin ay thank you.
Okay?
Ikaw Bonjour lang ang gagamitin mo,
dahil hindi ka naman nagpasalamat kahit kanino man.
Nga pala, ang bus pamuseo ay naandoon.
Bonjour!
40 Euros.
40 Euros lang?
3360 Rupees!
Ninanakawan ba ako o ano?
Salamat.
Hello.
Anong maitutulong ko?
10 Euro...
Hmm?
So, aking mga mahal na estudyante,
si Ajju sir niyo ay gumastos ng 50 Euros mula sa sariling bulsa
para mabigyan kayo ng tour sa World War museum.
Hanggang sa muli.
"Tapos na ang "Tommy" days mo," "Matatawag ka na nilang walang kwenta,"
"Lagot ka!"
"Magtatago ka na sa ilalim ng balat,"
"?Pero paano ka makakapagtago kung kita ng buntot mo?"
"Lagot ka!"
"mga armas ay aktibo."
"Tama na."
"Tingnan niyo."
Check.
Walang update.
Mukhang naipit siya sa kung saan.
"Mababaliw ako..."
"Kumain ka nang sobra,"
"Paano kakayanin ng katawan mo iyang lagi mong gawain?"
"Lagot ka!"
"Ilabas ang kapambihiraan." "Nalulungkot ako,"
"Sira na ang kinabukasan ko," "kakaunti rin ang pagpipipialn ko,"
"ANONG GAGAWIN KO?"
"Para akong nasa kulungan,"
"Nasira ang mga plano ko,"
"Hinahabol din ako ng malas,"
"ANONG GAGAWIN KO?"
"Mababaliw ako,"
Nakapaloob lang, monsieur?
Sige at nakawan mo ako nang nakawan.
Oo... Lagot ka.
"Mababaliw ako,"
- So... - Hmm?
Kamusta araw mo?
Maganda.
Nagshopping ka, gumala, kumain...
Gabi na kaya umuwi na ako.
Hmm,
ang pagkain at paggala mo ba
ay kasing gnada ng pagsho-shopping?
Hindi ko masabi kung gaano kapangit ang araw ko.
40 Euros ang kinuha sa akin ng taxi driver para lang sa 4km na biyahe!
Sapat na iyon para sa pagpunta sa Nainital ,kasama pamilya.
Halagang Rs. 500 para sa tinapay na may konting dahon.
Anong kakainin natin?
At nagbebenta sila ng ticket sa mga musical sa pangalan ng museo.
Paano naging patas iyon?! At anong linguahe ang salita nila?
Ang tunog ng mga bibig nila ay parang puno ng pinong asukal.
Zoo zoo wee voozuva vuzoowee.
Nakaklungkot.
Sasama ka ba sa akin bukas?
Magaling ka dito.
Hindi.
Nasa ibang bansa tayo.
Hindi ko kilala ang mga tao rito,
at hindi ko naiintindihan ang mga gigagawa nila.
Ikaw lang ang tanging kilala ko rito.
Please.
Kapag pagikinasal ang isang babae at lumipat sa bahay nilang mag-asawa,
iyon na ang bagong lugar niya.
Wala siyang kakilala,
wala siyang alam sa mga gawa nila...
Asawa niya lang ang maaasahan niya...
HIndi ko magagawa iyon.
Hindi mo ako katulad.
Aalis tayo, bukas.
Merci beaucoup.
Kamusta araw mo?
Nakita mo anong nangyari.
Hindi pangit itong mga damit na ito.
Talaga?
Nakita mo na iyan, hindi ba?
Bakit mo ako dinala rito?
Gusto mo akong kasama?
- Hmm. - Huwag mo akong tanungin.
Ang ganda,
pero anong koneksyon nito sa World War II?
Bawat sulok ng Europe ay may istorya ng World War II.
Nang sumugod si Hitler,
kusang umalis ang mga French nang hindi lumalaban
upang hindi ito masira sa giyera.
Itong magandang nakikita mo ngayon,
hindi nag-enjoy ni Hitler kahit na pagkatapos masakop ang Paris.
Bakit?
Dahil pinutol ng mga French ang mga lift cables bago umalis.
Paanong mong nalaman lahat ito?
Wala kang malalaman kung hindi mo pagsisikapang alamin.
Para sa parehong,
lugar ar mga tao.
Mga mahal kong estudyante,
hindi ko kayo naturuan kahapon dahil sa technical snag.
Pero walang makakapigil sa akin na turuan kayo.
Noong 1939,
Pinaatake ni Hitler and Poland,
Great Britain at France ang nagdeklara ng giyera sa Germany.
Doon nagsimula ang World War II.
Mas maganda ring magdamit ang mga tao noon.
Tingnan mo,
natutulog pa rin sila sa magkahiwalay na kama.
Kung maglapit sila,
paglalapitin din ang mga kama nila.
Naisip ko kailan.
Mahusay!
Magandang arkitektura!
Maganda siguro ito sa full photo? Magkasama, hmm?
Ano sa tingin mo?
Hello, gentleman.
Bonjour.
- Hello. - Isang buong litrato.
Oo oo, syempre...
- Akin na telepono mo. - Mahal.
Oo oo, walang problema.
So...magbibilang ako hanggang tatlo
at kailangan mo tumingin doon
at pag sinabi kong tatlo tatalikod ka,
- at ngumiti ka, okay? - Tapos na.
- Sabi niya kailangan nakatingin tayo doon... - Naintindihan ko.
Okay na.
Isa...
Hindi mo sinabing dalawa o tatlo.
Magnanakaw ka!
Magnanakaw!
Magnanakaw siya!
Hippy na yon! Habulin siya!
Magnanakaw! Habulin siya!
Habulin siya! Habulin siya! Magnanakaw!
Huwag ka basta lang tumayo diyan! Hulihin mo!
Mga French na tao, ang bilis niya, habulin niyo!
Magnanakaw! Magnanakaw! Hulihin niyo! Hulihin niyo!
Hulihin niyo! Magnanakaw yan! Hulihin niyo!
Tama na. Tama na.
Boo!
Huy!
Tigil-tigil-tigil!
Ito ay Paris,
hindi Lucknow.
Gets mo?
Wala ka nang problema lumabas kasama ako ngayon?
What if maging sexy ako?
Naisip ko yan, maraming beses na.
Hmm.
Pakiwari ko walang nakakakilala saken dito.
Ano namang pagbamaletao kung ganon man?
Kung walang nakaka kilala sayo dito, baket reklamo ka ng reklamo tungkol sa damit mo?
Nisha,
naalala mo yung bangles na binigay ko sayo para suotin nung kasal?
Dinala mo ba yun?
Hindi, nasa cupboard ko yun.
Nasa drawer yon.
Sige, Kukunin ko yun dun.
Okay, ibaba ko na.
Mahal kong Estudyante, tulad ng tinuro ko sainyo,
maraming istorya nd World War II na nagtatago sa bawat sulok at parte ng Europe.
At dahil dito, tatapusin natin ang chapter ng Paris.
Ngayon, magkikita muli tayo sa Normandy.
Tuturuan si Lucknow.
Bibigyang kapangyarihan si Lucknow.
Nagtatrabaho siyang maigi,sir.
Ginagawa niya lahat para makita at maresolba ang problema.
Pero hindi masabing ganon ka din.
Nagpaplano kang mag buo ng committee kasama mga taong to?
Oo, sir.
Itong committee ay napaka...
Ibig kong sabihin mabuti silang tao, sir.
Isama mo ang committee na ito sayo.
Ngayon, gagawin ko kung anong kailangang gawin.
Sa tingin mo yung Ajay niyo sir ay magaling sa trabaho,
nagtuturo sa mga bata gamit cellphone?
Malapit na natin malaman kung anong natutunan ng mga bata.
Totoong pandaigdigang digmaan.
Sulat mula sa lawyer?
Divorce notice yan.
Divorce!
Alam mo?
Paano ko malalaman?
Divorce...
Diyos ko!
Alam mo ano nangyari sa Normandy?
Yung nangyari sa Normandy nakakahiya!
Ano? Nakakahiya!
At yung totoong world war ay maguumpisa na.
Anong magsisimula?
Masyado tayong nagaalala, Sis.
Matatalo tayo
isang mabuting bata tulad ni Nisha.
Hindi natin alam anong sasabihin.
Kasalanan ito ng lalake natin.
Hindi naman, Sis.
Minsan, hindi lang talaga nagkakasundo ang dalawang tao.
Well...
Hindi naman ganon kasama si Ajay.
Come on Sis, anong mabuti sakanya?
Wlang kwentang tanga.
Hindi ko alam ano nangyari.
Mukha namang masaya si Nisha maletao siya umalis.
Brader, sabi ni Ajju gusto niyang ayusin ang relasyon nila.
Kaya pinadala namin sila dun, magkasama.
Hindi naman namin alam na nagiisip silang mag divorce!
Sa totoo lang,
Hindi ko talaga alam anong gagawin.
Ano pa bang magagawa natin?
Tawagan natin sila ulit,
at itanong kung gusto ba nila magkabalikan o maghiwalay.
Kailangan nila magdesisyon at ipaalam sa atin.
Hindi ko na makaya itong tensyon na 'to.
Yung blood sugar levels ko tumaas na.
Wag, Brader.
Huwag mo silang tawagan.
Sila lang magisa, sa ibang bansa.
Wala silang kasamang matanda para mag rason sakanila.
Paano kung ma magawa silang hindi maganda?
Lalo lang sila mapapa hamak.
Tama siya.
Pabalik naman na sila sa loob ng ilang araw, diba?
Pwede natin sila kausapin pagbalik nila.
Gagana din naman yan.
Maghihintay tayo.
Tatanggapin natin ang lahat bilang kagustuhan ng Diyos.
ang pinaka malaking British Cemetery sa Normandy.
Libo libong digmaang bayani ang naka libing dito
yung mgaa nagbigay ng buhay nila para talunin si Hitler
at magdala ng kapayapaan sa mundo.
Talagang nagsayang ka ng 5 Euros para sa audio guide na to?
Gayon pa man, paalam mo saken ano natutunan mo.
Madaming nawala, tama?
So, ito yung beach kung saan maraming sundalo ang nag alay ng buhay nila.
Napanatili nila itong maayos.
Tanging buhangin at tubig, walang tao sa paligid.
Teka, babalik ako.
Mawalang galang...
Hello!
- Hello! - Kubo?
Serbesa? Saan?
Huwag dito.
Huwag? Damn.
Bakit ka umiiyak?
Ako dapat ang umiiyak.
Walang kubo, walang serbesa, walang mais, walang nakaka relax na masahe...
Tapos tawag nila dito beach?
Ayoko nang marinig.
Alam mo anong channel pinapatugtog yung kanta ni Badshah's?
Nagloloko lang ako.
Masyado siyang emosyonal.
ika anim ng Hunyo 1944,
Omaha Beach,
6:30 ng umaga
An unang grupo ng Allied Forces ay lumapag,
at 12,000 na sundalong German
ang naghihintay sakanila.
300 metro ng malawak na beach.
Walang mapagtataguan.
96 porsyento ng sundalo ng unang grupo
ay nagpaka martir sa unang oras palang.
Ano ka ba.
Ikaw na.
Go.
Siguradong kamatayan,
pero hindi yun nagpa tigil sakanila.
Itong matatapang na sundalo
mula Omaha Beach ay nagpakita ng ehemplo ng pagiging matapang.
Hindi.
Hindi yun madali
para yakapin ang kamatayan para sa kalayaan ng iba.
Ang iba nakipaglaban sa giyera sa unang pagkakataon,
at ang iba para sa huling pagkakataon.
Ang iba merong pamilyang naghihintay sa tahanan,
at ang iba ay hindi na makikilala ang pamilya nila ulit.
Kahit kailan wala namang nakinabang sa Digmaan.
Meron lang isang linya tungkol sa Normandy ang nasa libro.
Na mahigit 10,000 sundalo ang namatay sa laban ng Normandy.
Isang maletaay na madaling makaligtaan habang tinuturo.
Madaming may edad na 17-18...
Hindi yun edad para mamatay.
Never ko pang nakita si "Ajju Bro" na ganto ka emosyonal.
Huwag mo sabihin sa iba.
Bakit?
Masisira ang imahe mo?
Makikisig na lalake hindi umiiyak?
Hindi sa harap ng lahat.
Mahal kong mga Estudyante,
madaling magpasa ng mga kumento habang nanonood ng giyera sa TV.
Pero yun lang mga taong nakipaglaban
o nakakita ang totoong nakaka alam ng resulta ng giyera.
Ang nag iisang paraan para mabayaran ang pagpupugay sa mga bayaning ito
na nagalay ng buhay nila para sa kanilang bansa
ay ang laging pagalala sa mga sakripisyo nila,
pero hindi lang dahil ito'y itatanong sa mga eksam.
Baket importante ang imahe mo para sayo?
Kahit kailan hindi ako naging magaling sa kahit ano.
Hindi rin ako naging masama sa kahit na ano.
Lagi lang akong sakto.
Mga taong tulad ko
ay parang palamuti sa taas ng pagkain.
Ang presensiya ay hindi masyadong kailangan.
Pero hindi ko gustong maging palamuti.
Kaya lagi ko pinapanatiling magkaron ng mabuting imahe.
Para hindi ako mukhang sakto lang pag nakaupo
kasama ang nakakataas tulad mo.
Kamusta, Bipin!
Maling inalis ako, LBW, bro.
Ang mga grabeng referee nakipag sabwatan sakanila.
Ito ba dahilan bakit ka tumawag?
Hindi bro, Nadala lang ako ng emosyon.
Kailangan mo muna huminga ng malalim ngayon.
Bakit? Ano nangyari?
Palala ng palala ang ikot ng maletaay maletaay.
Papatayin pa ng mambabatas ang mood ng paligid
na ginagawa mo sa mga posts mo.
Ano naman eksakto ang gagawin niya?
Hindi pa kumpirmado.
Pero alam ko nagpaplano siya ng malaki.
Okay lang, sabihan mo ako oras na malaman mo ang mga plano niya.
Wag ka magalala, ginagawa ko na.
Meron din akong mga kasama na nagbabantay sa baba.
Ibababa ko na.
Akala ko yung inayos kong mood ng paligid magpapa alis sa mambabatas.
Pero nagpaplano pala siya ng pagsalakay.
Sa tingin ko wala nang pakinabang saken ang lakad na ito.
Mas mabuting bumalik nalang.
Halika na,
siguro meron kang nagagawang tama...
Yan ang dahilan kung baket bwiset yung mambabatas.
Paano naman makakatulong ang pagbalik?
Gagawin pa rin naman niya ano gusto niya.
Ituloy mo lang dapat kung ano ginagawa mo.
Meron ka nang naumpisahan, huwag mo itigil kalagitnaan.
Pwede ako bumalik,
pero hindi dapat umaalis o nangiiwan sa kalagitnaan.
Pwede niyang ituloy ang paglusob,
Ako itutuloy ko ang pagtuturo.
Dapat manatili tayo.
Tama.
Ang daming baka, oh boy!
Enjoy, enjoy.
AM-STER-DAM!
Alpesh!
Jignesh! Nakita ko na ang maleta ko!
Bilis! maleta ko!
Nakita ko na ang maleta ko!
Gujju Gang!
Grabe kang magnanakaw ng maleta!
Isa kang grabeng magnanakaw ng maleta!
- Magnanakaw ako ng maleta? - Oo.
Huy, huwag mong tawaging magnanakaw ng maleta ang kapatid ko!
Ano pang itatawag ko sakanya - The Khakra King?
Huy-huy-huy...kalma.
Kaninong maleta ba ito?
Ikaw.
So sino ang magnanakaw ng maleta?
- At kaninong maleta ang hawak mo? - Sayo.
So sino ang magnanakaw ng maleta ngayon?
-Huy! -Huy!
HUY!
Kinuha mo maleta niya, tama?
Oo, nagkamali ako.
edi, nagkamali din siya.
Pero ako ang naguguluhan dito, Sis.
Tignan mo siya,
suot ang damit ko at paikot ikot bilang Mr. Colourful.
Alam mo anong nakuha ko sa maleta niya -
damit na sinusuot ng tao pambahay.
Hindi ko nga ito susuotin pangtulog!
- Mahal yang kamiseta na yan. - Ito?
- Oo. - Teka.
So ibigay mo sakanya ang maleta niya at kunin mo ang maleta mo.
Pero ang maleta niya ay nasa Berlin.
Anong ginagawa ng maleta ko sa Berlin?
Well...
pinadala namin ang mga maleta namin sa mga anak naming babae.
Kita mo naman kaming mga lalake ay nandito
para sa bachelor trip.
Merong lugar dito, alam mo...
- kung saan hindi mo pwede dalhin ang mga asawang babae. - Tama.
Bakit hindi pwedeng dalhin mga asawa niyo dun?
Kasi Sis,
merong malalaking bintana dun na salamin,
kung saan ang mga babae nakatayo suot ang maliliit na damit.
Pwede kami magsabi ng hi-hello sakanila, parang ganito.
Sabihin mo sakin, hindi ba mawawala ang reputasyon ko kung pupunta ako doon suot ang mga simpleng damit?
Sige na Brader, ibalik mo na ang maleta ko. Sige na.
Lagi siyang inaasar ng pamilya namin dahil sa damit niya.
- Oo. - Sige na Kapatid, intindihin mo na.
So umaasa kang malalakad ako ng nakahubad dito?
Ibigay mo sa akin ang maleta ko at kunin mo maleta mo. Simple.
- Halika na. - Huwag, Brader!
- Sige na, Brader! Teka!
Pwede bang makahingi ng terno man lang?
Sige na?
Oy Brader,
bigyan mo ako ng bagong labang terno mula sa maleta.
Bibigyan mo ko ng bagong labang terno?
Kahit ano....bigay mo na.
Weirdo!
Weirdo? Ano sinabi mo?
Wala, wala.
Undies ko!
Undies ko yan.
Wala na akong ibang pagpipilian.
Hindi ako makabili nang bagon undies dito.
Masyadong mahal.
At pag walag undies,
naiipit ito sa zipper, so...
- Oo, oo. - Tama?
- Umiinom ka ng capsules? - Hindi.
- Ginagawa mo siguro noh? - Hindi, ko ginawa yon!
- Ginagawa mo, ginagawa mo. - Ohhh...
Lovebirds!
Lumipad kayo!
Anong ibig mong sabihing lovebirds, hah?
Hayaan mo siya umihi.
Tinatawag niya tayong lovebirds! Anong ibig niyang sabihin, hah?!
Hindi niya naiintindihan. Akin na mga damit ko.
Basta bigay mo nalang sakin mga damit ko, man.
Ito na mga damit mo.
- Kunin mo na rin ito. - Tama.
- Anong ginagawa mo, man?
-Masdayo nang matagal. -Opo.
"O' guwapong pasaway,"
"O' swabeng lalake,"
"O' kaaya ayang nilalang,"
"Yung mga kaibigan mo hinihintay ka!"
"O' guwapong pasaway,"
"O' swabeng lalake,"
"O' kaaya ayang nilalang,"
"Yung mga kaibigan mo hinihintay ka!"
Hindi gumagana ang Lift.
Kailangan nating dumaan sa hagdan.
- Anong palapag? - Pinaka tuktok.
Pwede mo itong dalhin. Ako magdadala niyan.
Huwag, ako na.
Sige na...
Gusto mo ko tumulong?
Huwag na, parating nako,
Parating nako.
Pagod?
Oo,Hindi.
Magaan sila.
Hindi ako nag gym ng isang linggo.
So...
Thank you.
Pwede humingi isa pang baso ng tubig?
Dalawang bag ang kinarga ko.
Nagugutom nako,
pero wala nakong lakas para lumabas.
Merong mga ready-to-eat na pagkain sa bag ni Kalpesh.
Gusto mo subukan?
Okay lang, pero paano ko iiinit?
Sabihin mo lang sa akin ano gusto mong kainin.
Lentehas na may kanin o masarap na habitswelas?
Habitswelas na may kanin.
Sa loob ng banyo?
Masarap?
Nanggaling ako sa banyo pagkatapos kumain ng habitswelas, ilang beses na.
Pero ito ang unang pagkakataon na kakain ako ng habitswelas na galing sa banyo.
Pinaka masarap na habitswelas sa lahat.
Ang mambabatas ay mayroong malupit na field set.
Mahihirapan si Ajju Bro.
Yun lang mga mahina ang loob na tumira ng sais ang nagaalala tungkol sa field settings.
Gets mo?
Isang bituin si Ajju Bro...
Nagniningning na bituin.
Nasaan na siya, Papon?
Amsterdam.
Alam mo kung saan sya sunod na pupunta?
Hindi mo alam, diba?
Saan sya pupunta, Papon?
Sa bahay ni Anne Frank.
Kilala mo si Anne Frank...sino siya?
Babae siya.
Tama, babae siya.
Sino siya bilang babae?
Hindi mo alam, tama?
So focus ka nalang sa pag prito ng makakain.
Walang natutunan...
grabe alang alam.
So, ano ang itsura ni Anne Frank?
curious lang ako kaya natanong ko.
Napakalaki ng bahay ni Anne Frank.
Hoy, pwede mo bang isalin sa Ingles kung ano man ang sabihin ng guide?
Pero nakakaintindi ka ng Ingles, diba?
Tanging ang Ingles ni Bipin.
Hello, Ajju Bro.
Magandang umaga. Magandang gabi.
Okay, paalam.
Itong mga taong ito nagsasalita ng may weirdong accent.
Hello!
Kamusta ka? Ako ay nagagalak na makilala ka.
Yun lamang ang makakaya ko.
Dito tayo, pakiusap.
Sige na nga, ako na ang mag translate.
Si Anne ay labintatlong taong-gulang pa lamang
nung sinimulan nya mag sulat sa kanyang diary.
Si Anne ay labintatlong taong-gulang pa lamang Nung sinimulan nya mag sulat sa kanyang diary.
Ito ang kanilang tinataguan.
Nung ang mga sundalong Aleman ay nangangaso at pumapatay ng mga Hudyo,
Si Anne Frank at ang kanyang pamilya
ay kinailangan na mag tago sa bahay na ito.
Merong bodega sa ibaba,
Kaya kinailangan nilang tapusin lahat ng kanilang gawain sa umaga bago ito bumukas.
Hindi sila gagawa ng anumang ingay pagkatapos nitong bumukas.
para maiwasang mahuli.
Wala naman silang masyadong pag aari,
pero masaya sila
sa kung ano ang mayroon sila.
Ka edad mo siya.
Gusto niyang maging manunulat.
Kaya patuloy siyang nagsusulat ng diary niya kahit sa ganoong kahirap na kalagayan,
dahil alam niya,
kahit anong araw ay maaaring maging huling araw ng kanyang buhay.
Hindi nakaligtas sa digmaan si Anne Frank,
pero sa pamamagitan ng diary niya,
buhay pa sya sa mga puso ng milyun milyong tao.
Sa kabilang banda,
wala naman tayo sa situation na grabe sa hirap,
pero hindi tayo masaya,
dahil nakalimutan natin kung paano mamuhay.
Kung ngayon ang magiging huling araw ng buhay mo...
Ano ang gagawin mo?
Grabeng pagiisip ba?
Ang pagbisita sa bahay ni Anne Frank ay tiyak na paraan
para maging philosophical ang isang tao.
Sabihin mo sa akin,
ano ang gagawin mo?
Magsusuot ako ng gown na katulad ng isang yan,
pupunta sa lugar na ganyan,
at iinom ng alak na katulad niyan.
Dapat pala noon pa ako pumunta sa bahay ni Anne Frank.
Tara na.
"Mapanlinlang, siya..."
Oh, ang lugar...
Kung ganyan ka magbihis...
Hindi ako maaaring magbihis nang ganito!
Tigilan mo na ang pagtitig, kalbo... meron ng may-ari nyan.
Taken na sya.
Akin na siya
Umupo ka. Kukunin ko na.
Madami?
Meron silang happy hour ngayon.
Kung na antala pa ng dalawang minuto, malamang na doble pa bayad ko.
Oh.
Dalawa ang iinumin mo di ba?
Hindi ko alam. Tignan natin.
Anyway, magsimula ka na
at ako na ang bahala.
Matalino ka.
Naka impok tayo ng pera.
Hindi ako matalino,
Ako ay mapamaraan.
Ikaw ang matalino.
- Sa tingin ko nga. - Nalalabanan mo ang mga magnanakaw,
naaayos ang mga hindi pagkakaunawaan,
magluto sa banyo
at maunawaan ang mga accent.
Hindi ko alam na ganito ka pala katalino.
Sa totoo lang.
Halika, kilalanin pa natin ang isa't isa.
First time ko uminom.
Sabi ko na nga.
Sa itsura palang ng mukha mo pagkatapos ng una mong higop...
Alam ko na agad.
First time ko uminom na mayroong babae.
- Totoo? - Magtatanong sana ako sa ilan,
Pero tumanggi sila agad.
Insulto.
Wala namang nagtanong sa akin.
Sige na nga, tatanungin ko.
Paboritong pelikula.
Scent Of A Woman,
Life is Beautiful,
Good Will Hunting.
Mabuti!
Come on!
At ang sa iyo?
Jurassic Park,
Spiderman, and Titanic...
Lumubog ito matapos itong tumama sa...
Gusto kong malaman ang mga paboritong pelikula ni Ajay, hindi yung kay Ajju.
Hero No. 1, Jodi No. 1,
at Aunty No. 1.
Govinda fan!
Palagi.
Ikaw?
Farukh Shaikh,
Amol Palekar...
and Smita Patil.
Whoa!
Dalawa pa, please.
Paboritong singer?
Kishore Kumar,
Arijit Singh...
Shreya Ghoshal.
Altaf Raza,
Shabbir Kumar,
Mohammad Aziz...
hindi Devang Patel.
Devang Patel?
"Ginagawa ko ang gusto ko!"
Tolstoy, Shakespeare,
Rabindranath Tagore.
Super Commando Dhruv,
Chacha Chaudhary,
Billu Aur Pinky.
Pritong tinapay na may maanghang na palaman.
Flat rice na may matamis na pretzels.
Lentil, kanin na may okra.
Pinaghalong gulay at garlic naan.
Maniwala ka, ulam yan.
Bawli Handi?!
Pangako sa Diyos... Bawli Handi!
Bawli Bundi...
Handi?
Salamat, mabait na ginoo.
Salamat.
T-shirt at maong.
Mahabang palda na may crop top.
Virat Kohli.
Rahul Dravid.
Ferrari.
Scooty.
Cumin seeds digestive.
Phantom cigarette.
Taglamig.
Monsoon.
Dalampasigan.
Bundok.
Wala tayong pagkakapareho.
Mahalaga ba ito?
"Ang aking mga mata ay napuno ng mga luha,"
"Iniwan mo na ako sa pagkamangha,"
"Sa aking nag-iisang puso, ikaw ay nagsimulang manahan."
"Ang aking mga mata ay napuno ng mga luha,"
"Iniwan mo na ako sa pagkamangha,"
"Sa aking nag-iisang puso, ikaw ay nagsimulang manahan."
"Binuo mo ang mga hindi tapos na landas"
"Binigyan mo ang hangin ng bagong simula.,"
"Binago mo ang mga usapang hindi natapos,"
"Kaya nabuo ang isang pag-ibig na kakaiba't higit sa lahat.,"
"Ito ay nagbuklod sa iyong puso sa akin,"
"Dati wala akong nararamdaman sa lahat,"
"Noo'y hindi ako kailanman nagpahinga o nagsawalang-kibo,"
"Sumasabay lang ako sa agos ng buhay,"
"Dahil sa pag-ibig, ako'y nagkaroon ng lakas,"
"Ang pag ibig ang nagparamdam sa akin ng buhay,"
"Ito ay nagbuklod sa iyong puso sa akin,"
"Ikaw ang sagot sa dasal ko,"
"Sa bawat umaga't gabi, kasama kita, sinta,""
"Kahit hindi ako karapat dapat,"
"Sa puso ko'y walang awa, iibigin ka lagi."
"Naglalaho't 'di natapos ang mga gabi ng kahapon,"
"Ikaw ang nagbigay ng kulay sa mga araw na hindi kumpleto, na lumipas ng mabilis,"
"Binago mo ang mga usapang hindi natapos,"
"Kaya nabuo ang isang pag-ibig na kakaiba't higit sa lahat.,"
"Ito ay nagbuklod sa iyong puso sa akin,"
"Dati wala akong nararamdaman sa lahat,"
"Noo'y hindi ako kailanman nagpahinga o nagsawalang-kibo,"
"Sumasabay lang ako sa agos ng buhay,"
"Dahil sa pag-ibig, ako'y nagkaroon ng lakas,"
"Ang pag ibig ang nagparamdam sa akin ng buhay,"
"Inaalay ko ang puso ko sayo,"
"Ang mundo ko kasama ka'y tunay at dalisay,"
"Ito ay nagbuklod sa iyong puso sa akin,"
Sa wakas nakarating na tayo sa siyudad ni Hitler, ang Berlin.
Dito nagsimula ang lahat ng hoo-hah.
Pasimuno ng gulo ang mga tao dito.
Huwag mong sisihin ang buong lungsod dahil lang sa kilos ng isang lalaki.
Bakit?
Hindi ba't dito nagsimula ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig?
Dito rin ito nagtapos.
Pero kailangan mong sumang ayon, Si Hitler ay isang masamang tao.
Meron siyang sarili niyang bansa na napakaganda,
gayon pa man ay nakatuon ang kanyang mga mata sa karatig bansa.
Dahil sa kasakiman niya kaya kalahati ng mundo ay nagdusa sa isang malaking pagkatalo,
at nawala ang kanyang buhay.
Lahat din tayo ay medyo katulad ni Hitler, Hindi ba?
Hindi tayo kuntento sa kung ano ang mayroon tayo.
Gusto natin ang meron ang iba.
Kung may cycle tayo, gusto natin ng bisikleta.
Kung may bisikleta tayo, gusto natin ng kotse.
Kung may kotse tayo, gusto natin ng ibang kotse.
Ang kasakimang ito ay hindi natatapos.
Tapos na ang World War, pero...
walang nakakaalam kung kailan magwawakas ang digmaang ating kinakalaban mula sa ating kalooban.
- Mawalang galang? - Oo?
Pwede po ba malaman saan ang museo na ito?
Oh, kailangan mo lang tumawid sa kalye,
- tapos may isang istasyon ng bus doon... - Teka. Isang minuto.
Sige.
Oo Bipin, sabihin mo sa akin.
Pumunta ka doon para tapusin ang isang magulong pangyayari hindi para gumawa nanaman nang panibago araw araw!
Sabihin mo lang sa akin ang nangyari!
Ang video kung saan si Nisha at ikaw ay lasing at sumasayaw...
Nagdulot ito ng kapahamakan.
Nag viral ito.
Bawat bata sa Lucknow ay napanood na ito.
Personal kong inagaw ang mga mobile phone mula sa ilan sa kanila at binura ito.
Ang mambabatas ay nakaabang na may posporo sa kanyang kamay,
at inabot mo na lang sa kanya ang mas maraming gasolina.
Hello?
Nisha!
Tara na.
Ikaw ba ang nag upload ng video na yan?
- Aling video? - Itong sumasayaw tayo?
- Oo, bakit? - BALIW KA BA--
Nababaliw kana ba?
Nagpapakahirap akong magtrabaho dito,
pero ngayon iniisip ng lahat na ako ay nagpapasarap lang dito.
Ito ang unang video natin na magkasama.
Sa tingin mo ba ay nandito tayo para sa honeymoon?
Narito ako upang linisin ang aking imahe,
At ngayon sinira mong lahat yon.
Ajay,
iyon ang unang pagkakataon na nagkasayahan tayo ng magkasama.
Gusto ko itong ibahagi sa lahat.
Gusto kong sabihin sa lahat na ako man ay namumuhay ng normal.
Pasensya na, sobrang gulo ang naidulot nito sa iyo. Burahin ko na lang.
Kahit I-delete mo pa yang video na yan hindi mo mababalik ang imahe ko.
Napaka maka-sarili mo!
Wala ka nang ibang nakikita pwerea sa iyong imahe!
Oo, makasarili ako!
- At masaya ako sa kung ano ako! - Hindi ka masaya!
Lagi kang naghahanap ng dahilan para mainis.
Ginawa mo ang lahat upang mapanatili ang iyong imahe, hindi ba?
May nakita ka bang kaligayahan?
Ito ay dahil hindi ko kailanman nakuha ang gusto ko sa buhay!
At ibinigay ka saken bilang katuwang sa buhay...
Isang pirasong may depekto!
Ajay...
Hindi ko naman yun sinadya.
Impossible ka.
Nisha, teka...
Alam mo bang meron na akong nakahandang divorce papers?
Humingi ka ng divorce papers?
Gusto ko rin sana silang pirmahan,
pero nagkaroon ako ng ganitong pag asa na mas magiging maganda ang sitwasyon sa pagitan natin.
Pag-asa na magbabago ka.
Pag-asa na mabubuhay tayo tulad ng isang normal na mag asawa.
Pero mali ako.
Pipirmahan ko ang mga papeles oras na makabalik at makaalis na sa buhay mo.
Isang mahalagang bagay na natutunan natin sa buhay ni Hitler ay ang
isang imahe na nilikha na may tulong ng kasinungalingan at propaganda ay
hindi tumatagal ng matagal.
Kaya nga,
nakikita natin ang isang paradahan ng kotse
at hindi ang libingan kung saan namatay si Hitler.
May sense naman di ba?
Sa huli, ang katotohanan lamang ang naaalala ng mga tao
at hindi ang kasinungalingan pinakain sa kanila.
Oo Kalpesh, sabihin mo sa akin.
Ajju Bro!
Ayaw mo bang bawiin ang bag mo?
"Pasensya na, pero natapon ko ang garlic chutney sa dalawa mong kamiseta."
Saan mo gustong magkita?
Babalik na ako sa India, bukas.
Ang kasakimang ito ay hindi matatapos.
Tapos na ang World War,
pero walang nakakaalam kung kailan ang digmaan
na kinakalaban natin sa kalooban natin ay matatapos
Nakuha na namin! Nakuha na namin!
Ajju Bro,
wala ka namang ninakaw na kahit ano mula sa bag, tama ba?
- Hindi. - Parang wala ka sa sarili mo ngayon araw, Ajju Bro.
Bakit mukha kang malungkot?
Tiyak na magiging ganoon siya.
Ako man ay malulungkot din mawalan ng makukulay na damit.
Halika, bumisitaa tayo s museo, Ajju Bro.
Ajju Bro...
isipin mo na lang na naghahalo ang bag mo sa bag na ito.
Ano kaya ang susuotin mo?
Ang teddy bear?!
Para sa amin teddy bear lang ito,
para sa kanya, ito ay kumakatawan sa buong pagkabata niya.
Nag-away tayo tungkol sa mga walang kwentang bagay sa bag natin.
Binigyan sila ng mga sundalong Nazi ng kalahating oras lamang
upang magkasya ang kanilang buong buhay sa maliit na bag na ito,
at pagkatapos ay ipinadala sila upang mamatay.
Ang maliit na bag na ito?
Hindi nga magkakasya dito ang kapipiranggot na pagkain para magtagal ng ilang araw.
Upang magkasya ang iyong buong buhay dito...
Imposible.
Ajju Bro,
kung ikaw yun...
Ano kaya ang I-impake mo
Bilis!
Bilisan mo pa!
Bilis! Bilis! Bilis!
Isang minuto na lang po.
Bilisan mo pa!
Hindi!
- Hindi... HINDI! - Isa... isang litrato lang, sige na.
Sandali lang po, Sir.
Isang minuto na lang, Sir. Isang minuto.
TIGIL!
Bilisan mo pa!
Ma'am, ang mga bag niyo.
Salamat.
Sa loob ng sampung-buwan,
Lagi kong iniisip na ikaw ay hindi sapat para sa akin.
Ngunit sa nakaraang sampung-araw,
Napagtanto ko na ako ay hindi sapat para sa iyo.
Lagi kitang tinatrato ng masama.
Pero lagi mo pa rin ginagawa
kung ano ang tama.
Kahapon, ibinuhos ko sa iyo ang aking galit.
Hindi ko naman sinasadyang sabihin.
Dumulas lang sa aking dila.
Pasensya na.
Ajay, ang problema ay hindi dahil lumabas ito sa dila mo,
Ang problema ay hindi na ito maaalis sa iyong puso.
May epilepsy ako.
Yan ang realidad ko.
Pero hindi ko pwedeng itigil ang pamumuhay sa pagkatakot dito.
At ayaw ko din na pati ikaw ay matakot mabuhay dahil dito.
So, mas maganda kung maghihiwalay tayo.
Pwede kana umalis,
Hindi kita pipigilan.
Ngunit ang nag iisang mabuti sa relasyon na ito
ay ang naging trip na ito.
Tatlong araw nalang ang natitira.
Wag kang aalis sa kalagitnaan.
Sige na.
Makinig ka...
Ajju's calling.
Sagutin mo na.
Ayoko,
Natatakot ako.
Paano kung nagloko siya muli?
Ikaw ay isang limitasyon.
- Kausapin mo siya. - Akin na.
- Hello? - Hello?
- Tingnan mo, ang telepono ay... - Hello?
- Papa? - Sinira mo yung telepono.
- Hello, Papa? - Ilagay mo sa speaker.
Hello?
Hello, anak...
Anong problema?
Wala lang.
Nawalan kana ng pera?
Hindi, hindi.
Nahuli ka ba ng pulis?
HINDI!
May nagnakaw ba ng mga maleta mo?
Pwede bang itilig mo na?!
Anak... Kasama mo si Nisha di ba?
Oo, kasama ko siya.
Purihin ka aba dyosa Narmada!
Bakit parang tensyonado kayong dalawa?
Hindi, ito ay dahil lamang sa kayo ay nasa ibang bansa,
nag-iisa, ngunit magkasama...
Kami ay nagaalala lamang.
Saan kana nakarating?
At kelan ka ba babalik...
kayong dalawa?
Nakarating na kami sa Krakow.
Susunod aalis na kami papuntang Auschwitz.
At saka papuntang Lucknow, pagkatapos ng tatlong araw.
Ito, kausapin mo siya.
Papa...
Welcome.
- Hello. - Hello.
Hello... asawa ko.
- Hi, ang pangalan ko ay Maroosh. - Hello.
- Napaka-gandang bahay. - Maraming salamat sa iyo.
So Maroosh, alam mo ang mahabang paglalakbay, kaya...
Gaano ka layo, Auschwitz?
Minamahal na mga mag-aaral,
ito ang pinaka kakila kilabot
at pinakamadilim na kabanata sa ang kasaysayan ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig.
Ang pinakamalaki sa mundo
at pinaka mapanganib na kampo ng konsentrasyon...
Auschwitz.
Higit sa 1.3 milyon katao ang binihag dito,
kung saan 250,000 dito ay mga bata.
Sila ay itinago sa maliliit na silid,
nagsisiksikan na parang mga hayop.
Sila ay pinakain lamang sapat na para mabuhay,
at kalahating litro ng tubig lang ang ipinapa inom sa araw araw.
Pagtangging gumawa ng isang bagay ay may parusang kamatayan.
Ang kawalan ng kakayahan na gumawa ng isang bagay ay may parusang kamatayan.
Kahit ang pinakamaliit na pagkakamali ay may parusang kamatayan.
Mula sa 1.3 milyong taong ito,
1.1 milyon ang namatay.
Ang mga kalungkutan na ating kinakaharap para sa habang buhay ay nauwi sa wala.
kung ihahambing sa sakit na dinaranas nila araw-araw.
At buong buhay natin ginugugol umiyak sa maliliit na bagay tulad ng...
Hindi nangyari ito, hindi nangyari iyon.
Kamusta ang biyahe mo ngayon araw?
Sobrang nakakabahala.
Oh...
Pumunta ka sa gas chamber?
Hindi, hindi kami makakapunta ngayong araw.
Bukas, pupunta kami sa gas chamber.
Ito ay mas lalong nakakagambala.
Kumusta naman ang pagkain?
Uhmm, mabuti.
Napaka-galing mo magluto.
Swerteng lalaki.
Pagluto, pagkanta, sayawan, pag-aaral, pakikipag-away...
Lahat ay napakahusay.
Nakakatawang tao...
at swerteng babae.
Okay guys, enjoy, magsaya kayo.
Kailangan kong pumunta sa isang pagtitipon.
Anong pagtitipon?
Nandito ang isang lalaking nakaligtas sa Auschwitz...
magbabahagi ng kanyang kuwento.
Nandito na ang nakaligtas sa Auschwitz...
- yun ba yung sinabi niya?! - Oo!
Interesado ka ba?
- Oo! - Oo!
- Gusto mong pumunta? - Oo!
Oo, sige na!
Mga Ginang at mga Ginoo...
Alex Grasenfiled.
Salamat.
Ako ay nagpakasal bata pa lamang.
Siguro disenteng asawa ako,
Katulad ng kung paano ang karamihan sa atin.
Siguro disenteng asawa ako,
medyo katulad ng kung paano ang karamihan sa atin ay.
Hindi ko siya kailanman sinigawan.
Hindi ko sya kailanman sinaktan.
Hindi ko siya kailanman sinigawan.
Hindi ko sya kailanman sinaktan.
Hindi ko siya kailanman niloko.
Pero hindi ko rin
nagawang dalhin sya sa labas.
Pero hindi ko rin nagawang dalhin sya sa labas.
Hindi kailanman nagdala sa kanya ng mga bulaklak,
Hindi kailanman nagpasalamat.
Tapos, isang araw
dinala kami dito...
sa Auschwitz.
Tapos, isang araw
dinala kami dito...
sa Auschwitz.
Nagkahiwalay kami.
Wala nang katulad ng dati.
At alam mo ba kung ano ang pinaka namiss ko?
Namiss ko ang pag gising
katabi nya.
Sobrang na miss ko ang aking asawa.
Namiss kong gumising katabi nya,
ang kanyang pabango,
ang kanyang lutong pagkain...
namiss ko din pati ang maliliit naming away.
Meron nalang kaming isang oras na mag kasama.
Meron nalang kaming isang oras na magkasama araw-araw,
pero ang isang oras na iyon ay sapat na,
upang ganahan akong mabuhay sa susunod na 23 oras,
para makita ko ulit siya kinabukasan
At isang araw...
Hindi ko siya nakita.
At isang araw, hindi ko sya nakita.
at alam kong hindi ko na sya kailanman makikita muli.
Bawat relasyon
dumadaan sa kanilang Auschwitz.
Bawat relasyon na dumadaan sa kanilang Auschwitz.
Sa ganung pagkakataon lamang natin matutunan ang halaga nito.
Natagalan ako bago ko iyon naintindihan...
huli na nung nalaman ko ang halaga nito.
Ako ay umaasa at nananalangin na hindi mangyari sa inyo ang nangyari sa akin.
Mahal kong mag-aaral,
libo-libong mga tao ang dinadala sa gas chamber na ito araw-araw,
na alam na may mangyayaring masama sa kanila.
Anong nangyayari?
Wala akong alam.
Pero walang may alam kung anong mangyayari
Kaya mga bata,
kamusta ang pagaaral nyo ng kasaysayan?
Ang iyong ginoong si Ajju
ay gumawa ng ilang bidyo para sayo.
Sila ay mabuti naman, ginoo
Kami ay natutuwa rito.
Mabuti.
Sobrang mabuti.
Kung gayon, ano kaya kung magkaron tayo ng surpresang pagsusulit
Hmm, Punong-guro?
Mr. Pandey?
Oo, ginoo.
Dinala ang mga bilanggo dito sa ilalim ng pagkukunwari
na sila ay maliligo
kapag andito na sila pagkatapos hubarin ang kanilang mga damit...
sila ay papatayin gamit ang pesticides.
Nisha!
Ajay!
Nisha!
Ajay!
Nisha!
Tumabi ka! Galaw, galaw!
Nisha! Nisha...
Hinay, hinay...
Pakiusap, tubig, tubig...?
Nisha...?
Magiging maayos ka rin.
Nisha... Okay lang yan.
Ang asawa ko.
Ayos lang siya.
Ice pack... gagaan ang pakiramdam mo.
Gumanda ba ang iyong pakiramdam?
Nisha... uminom ka ng tubig.
"Isusuko ko ang aking puso sa iyo,"
Pabayaan mo na, ako na gagawa.
- Hayaan mong ako na ang gumawa. - "Isusuko ko ang aking puso sa iyo,"
Uminom kana ng gamot mo, Nisha.
"Kung hahayaan mo akong mahalin ka,"
"Hanggang sa walang hanggan mamahalin kita,"
Ngayong araw ako ang magluluto, at ikaw ang kakain.
- "Kung hahayaan mo akong mahalin ka," - Swerte mo. - Diyos iligtas mo ako.
"Hanggang sa walang hanggan mamahalin kita,"
Salamat.
Maligayang pagdating. Maligayang paglalakbay.
Tara na?
"Bawat panahon,"
"Magbabago ako sa tagsibol para sa iyo,"
"Kung hahayaan mo akong mahalin ka,"
Magkasama.
"Hanggang sa walang hanggan mamahalin kita,"
"Kung hahayaan mo akong mahalin ka,"
Pasensya na, maari mo bang ipasa itong Samosas sa kanya, paki-usap?
"Hanggang sa walang hanggan mamahalin kita,"
Pasensya na...
ipinadala niya ito para sa iyo.
"Hanggang sa walang hanggan mamahalin kita,"
"Sa iyong magagandang mga mata,"
"Madalas din akong bumigkas ng mga tula,"
Tara na.
"Sa iyong magagandang mga mata,"
"Madalas din akong bumigkas ng mga tula,"
Saan pupunta?
"Araw-araw, sasabihin ko sa iyo na sa iyo lang ako,"
"Araw-araw, sasabihin ko sa iyo,"
- "Hindi mabilang na beses, - Nishadganj!
- pupurihin kita," - Uuwi ka na?
- "Kung hahayaan mo akong mahalin ka," - Bakit? ikaw ay hindi?
- Halika na bro, bago pa magbago ang isip niya. - "Hanggang sa walang hanggan mamahalin kita,"
"Hanggang sa walang hanggan mamahalin kita,"
So Ajju...
- bumalik ka na, hah? - Oo, Papa.
Huwag kang mag-alala, magiging maayos din ang lahat.
Andito ako para sayo.
At...
at si Nisha rin.
Oo.
Sarita!
Oo?
Andito na sila pareho!
Purihin ka aba dyosa Narmada!
Aking anak...
Mummy.
Pagpalain ka ng Diyos.
Kayong dalawa ay nabawasan ng madaming timbang sa loob lamang ng 15 na araw!
Kaya pakainin mo kami.
Nagluto ako ng mga talong.
Hindi mo sila gusto.
Kakainin ko anumang ipapakain mo sa akin.
Nisha...
Sino sya?
Ako ito!
Mga talong!
Ang talino, yeah?
Kahanga-hanga.
Mummy, ito rin ay para sa iyo.
Wow!
Papa, ang perang naipon namin.
Oh...
Ito ang unang pagkakataon May maibabalik sa akin na pera.
Iniisip mo ang tungkol sa trabaho?
Oo,
ngunit sa iyo, hindi sa akin.
Tatanggapin ko kung ano ang nakalaan sa akin ng tadhana,
at hinding hindi kita pipigilan na magtrabaho muli.
May gusto akong sabihin
bago mo gawin.
Alam ko kung ano ang iniisip mo tungkol sa akin.
Iniisip mo na hindi ako magaling na guro.
Tama ka.
Sa totoo lang, napakasama kong guro.
Hindi ko tinuruan ng mabuti ang aking mga mag-aaral,
dahil hindi ako nagkaroon ng kahit anong interes sa pagtuturo sa kanila.
Ako ay isang peke, ginoo.
Ang mga sinabe ko na ako,
damit ko, estado ko...
Lahat peke.
Nagbigay ako ng magagandang marka sa aking mga mag-aaral
at tiniyak na wala sa kanila ang nabigo
para manatiling buo ang aking imahe.
Pero ginoo, sa huling 15 araw, nagturo ako sa aking mga mag-aaral sa abot ng aking makakaya.
Ngunit ang 15 araw na ito ay hindi maaaring alisin ang aking mga nakaraang kasalanan.
Ang mga batang ito ay kailangan ng mas karapat dapat.
Ang aking pagbibitiw, ginoo.
Humihingi ako ng tawad sa nangyari.
Gagan Mathur,
38 out of 50.
Shobhit Upadhyay,
41 out of 50.
Meenakshi Gupta,
45 out of 50.
Mr. Ajay,
gumawa kami ng sorpresang pagsubok para sa iyong mag-aaral,
para malaman kung ikaw ay nakapasa o nabigo.
Nakatanggap ka ng pagkakaiba.
Ang kasaysayan ay umiiral kaya natututo tayo sa ating mga pagkakamali,
at itama ang mga ito.
Ayaw ko ng masamang guro sa paaralang ito.
Pero ayoko din
ang isang mabuting guro na umalis sa paaralan.
Papon Chatterjee,
32 out of 50.
Tina Pandey,
33 out of 50.
Rizwaan Ahmed,
35 out of 50.
Riya Anand,
37 out of 50.
Gurmukh Singh,
39 out of 50.
Aaditya Diwedi,
34 out of 50.
Anjali Singh,
32 out of 50.
Atul Raghuvanshi,
48 out of 50.
Savio Joseph,
45 out of 50.
Ryan Mendosa,
39 out of 50.
Marami pa rin akong kailangang matutinan mula sa iyo, kapatid.
Mga susi.
Ito ang buhay.
Kung mananatili kang malungkot na iniisip
tungkol sa kung anong meron ang iba...
Hinding hindi ka magiging masaya.
Kung makakahanap ka ng kaligayahan
sa kung ano ang mayroon ka,
kung gayon walang magiging mabuting imahe
kaysa sa tunay na ngiti sa iyong mukha.
At wala nang iba.